Hier heb je de mogelijkheid om kennis te maken met de stadhoudersvrouwen. Wie waren ze? Wat deden ze zoal in op het Haagse en Friese hof en waar schreven ze over in hun brieven? Klik snel door naar een van de vrouwen om meer over haar te weten te komen!
Anna van Egmond (1533-1558)
Anna van Egmond, ook wel bekend als Anna, gravin van Buren, Lingen en Leerdam, werd in maart 1533 geboren als enige dochter van Maximiliaan van Egmond (1509-1548) en Françoise de Lannoy (1513-1562). Haar ouders waren van hoge adel. Haar vader was legeraanvoerder van Karel V en speelde een rol als bestuurder als kapitein-generaal en als stadhouder van Friesland, Groningen en Overijssel. Anna trouwde op 8 juli 1551 in Buren met Willem van Oranje (1533-1584). Over het leven van Anna van Egmond is weinig bekend. Desalniettemin schijnt ze een toonaangevende rol te hebben gespeeld als gravin van Buren en als prinses van Oranje.
Klik hier voor meer informatie over Anna.
Anna van Saksen (1544-1577)
Anna van Saksen werd in 1544 geboren als dochter van hertog Maurits van Saksen (1521-1553) en Agnes van Hessen (1527-1555). Ze was enigs kind en groeide op aan het Saksische hof in Dresden. Na de dood van haar ouders kwam ze onder de voogdij van haar grootvader en oom. Op 24 augustus 1561 in Leipzig trad ze in het huwelijk met Willem van Oranje. Uit dit huwelijk werden twee zoons en drie dochters geboren, waarvan één zoon en twee dochters de volwassen leeftijd bereikten. Het huwelijk verliep erg slecht en werd in 1575 ongeldig verklaard. Anna stierf geestelijk verward en alleen in Dresden in 1577.
Klik hier voor meer informatie over Anna.
Charlotte van Bourbon (1546/7-1582)
Charlotte van Bourbon werd in 1546/7 geboren als dochter van Lodewijk III van Bourbon-Vendôme en Jacqueline de Longwy. Charlotte ging in 1559 onder druk van haar familie naast het klooster Abbaye Notre-Dame-de-Jouarre, waar haar tante Louise abdis was. Binnen zes jaar, in 1571, verliet ze echter het klooster, omhelsde het protestantisme en vestigde zich in Heidelberg, waar ze haar toekomstige echtgenoot, Willem van Oranje, zou ontmoeten. De twee traden in 1575 in het huwelijk en kregen uiteindelijk zes kinderen.
Klik hier voor meer informatie over Charlotte.
Louise de Coligny (1555-1620)
Louise de Coligny werd geboren als dochter van de vooraanstaande protestant Gaspard de Coligny en Charlotte de Laval. Louise’s jeugd stond vooral in het teken van de Franse godsdienstoorlogen. Louise had een kort huwelijk met Charles de Téligny, waarna ze in 1584 met Willem van Oranje trouwde. Ook dit huwelijk duurde niet lang, vanwege de moord op haar echtgenoot. Louise voedde Willem van Oranje’s kinderen op en bleek in latere jaren een belangrijke diplomatieke schakel tussen Hendrik IV en de Republiek. Ze bemiddelde ook herhaaldelijk tussen Johan van Oldenbarnevelt, die voor vrede was met Spanje, en haar stiefzoon Maurits, die tegen een bestand was.
Klik hier voor meer informatie over Louise.
Sophia Hedwig van Brunswijk-Wolffenbüttel (1592-1642)
Als oudste dochter van de hertog van Brunswijk groeide Sophia op aan het hertogelijke hof in Wolffenbüttel. In 1607 trouwde ze met graaf Ernst Casimir (1573–1632) die achttien jaar ouder was dan zij en die net het graafschap Nassau-Dietz had geërfd van zijn vader Johan, een broer van Willem de Zwijger. Toen Ernst Casimir in 1620 zijn broer Willem Lodewijk opvolgde als stadhouder van Friesland vestigden Sophia en haar man zich met hun gezin op in Leeuwarden. Via Sophia kreeg het Friese hof een meer prominente en internationale status en tijdens de Dertigjarige Oorlog vertoonde ze naast aanzienlijke diplomatieke vaardigheden ook indrukwekkende managementkwaliteiten.
Klik hier voor meer informatie over Sophia.
Amalia von Solms-Braunfels (1602–1675)
Als vrouw van stadhouder Frederik Hendrik van Oranje Nassau (1584-1647), trad Amalia von Solms-Braunfels op als beschermvrouwe van de kunsten en zo oefende ze grote invloed uit op de ontwikkeling van een nieuwe hofcultuur in Den Haag. Daarnaast speelde ze een grote rol in het arrangeren van de huwelijken van haar (klein)kinderen en oefende Amalia grote politieke invloed uit op haar echtgenoot. De impact hiervan bleef ook na zijn dood voelbaar in de Nederlandse internationale betrekkingen, ondanks dat ze geen formele positie bekleedde.
Klik hier voor meer informatie over Amalia.
Albertine Agnes van Oranje-Nassau (1634-1696)
Albertine Agnes van Oranje-Nassau was de eerste vrouwelijke heerser die het stadhouderschap als regentes op zich nam, en haar uitgebreide correspondentie gedurende deze periode getuigt van haar werk in deze rol. Daarnaast stond ze bekend als beschermheilige van een aantal grote architecturale projecten, evenals een gepassioneerd verzamelaar van schilderijen en kunstvoorwerpen.
Klik hier voor meer informatie over Albertine.
Maria Stuart (1631-1660)
In 1641, op tienjarige leeftijd, trouwde Maria met Willem II van Oranje-Nassau (1626–1650). Na de dood van zijn vader, Frederik Hendrik, in 1647, slaagde Willem als stadhouder en kreeg Maria de titel van Prinses van Oranje. Mary had een slechte relatie met haar schoonmoeder, Amalia von Solms-Braunfels, met name na de dood van Willem. De twee vrouwen vochten om de voogdij over Maria’s pasgeboren zoon Willem III, de toekomstige stadhouder-koning, en om het regentschap van het vorstendom van Oranje.
Klik hier voor meer informatie over Maria.
Maria II Stuart (1662-1695)
Als gevolg van haar huwelijk in 1677 met stadhouder Willem III van Oranje-Nassau, werd Maria prinses van Oranje in 1677 en koningin van Engeland, Schotland en Ierland in 1689. Door haar steun aan Willem III’s tussenkomst in de Engelse politiek en haar rol in Engeland na de Glorieuze Revolutie van 1688, hielp Maria de geschiedenis van zowel de Nederlandse Republiek als Engeland vorm te geven: de revolutie in Engeland bleek duurzaam en de alliantie van de Nederlandse Republiek met Engeland zou een belangrijke buffer tegen de Fransen vormen.
Klik hier voor meer informatie over Maria.
Henriëtte Amalia von Anhalt Dessau (1666-1726)
In 1696 werd Henriette Amalia von Anhalt-Dessau regentes namens haar zoon Johan Willem Friso (1687–1711), en zij bekleedde deze functie tot hij in 1707 meerderjarig werd. Toen de Nederlandse stadhouder-koning Willem III in 1702 kinderloos stierf, slaagde Henriette Amalia erin de opvolging van haar zoon veilig te stellen. Henriette Amalia werd gedwongen ijverig te lobbyen om ervoor te zorgen dat de officiële autoriteiten van alle zeven provincies Johan Willem Friso als stadhouder steunden.
Klik hier voor meer informatie over Henriëtte
Maria Louise van Hessen-Kassel (1688-1765)
Maria Louise werd geboren in Kassel op 7 februari 1688 en was het elfde kind van landgraaf Karel van Hessen-Kassel (1654-1730) en Maria Amalia van Koerland (1653-1711). Haar opvoeding was streng gereformeerd, daar haar moeder de nadruk legde op een sober, nuttig bestaan. Gedurende haar hele leven zocht Maria Louise berusting bij Gods wijzen en was ze geïnteresseerd in vraagstukken van theologische en ethische aard.
Klik hier voor meer informatie over Maria Louise.
Anna van Hannover (1709-1759)
Anne werd geboren in het Duitse zomerpaleis Herrenhausen, in Hannover, als eerste dochter van George van Brunswijk-Lüneburg (1683–1760) die George II van Groot-Brittannië en Ierland werd, en Caroline van Brandenburg-Ansbach (1683–1737). Toen haar grootvader George Louis van Brunswijk-Lüneburg (1660–1727) koningin Anne opvolgde op de Britse troon in 1714 als George I, verhuisden Anne en haar familie naar Kensington Palace in Londen Vanaf 1718, na het uitvaardigen van een gerechtelijk bevel tegen haar vader, voedde George I Anne op. Ondanks familiale onenigheid speelden vader en grootvader beide een sleutelrol in de onderhandelingen met het Nederlandse Huis van Oranje, wat resulteerde in het huwelijk van Anne met Willem IV van Oranje-Nassau (1711–1751) op 25 maart 1734.
Klik hier voor meer informatie over Anne.
Wilhelmina van Pruisen (1751-1820)
Wilhelmina, voluit Frederika Sophia Wilhelmina van Hohenzollern, werd in 1751 geboren als dochter van prins August Willem van Pruisen en hertogin Louise Amalia van Brunswijk-Wolfenbüttel. Op 4 oktober 1767 trouwde de toen 16-jarige prinses in Berlijn met de 19-jarige Willem V, sinds 1766 stadhouder van de Nederlandse Republiek. Ze kreeg drie kinderen en was erg betrokken bij de opvoeding. Op politiek vlak was Wilhelmina erg actief door de fincanciële en politieke crisis waar de Republiek mee kampte na de Vierde Engelse Zeeoorlog (1780-1784). Ze speelde een sleutelrol in het bemiddelen van de politieke crisis en het herstel van het stadhouderlijk bewind.
Klik hier voor meer informatie over Wilhelmina.
Stadhoudersvrouwen 